Dankzij het werk van Elaine Aron is hooggevoeligheid een bekend begrip geworden. Haar vragenlijst opende bij vele mensen de ogen en heeft voor een golf van herkenning gezorgd; haar grote verdienste.

Hooggevoeligheid is, naast cognitieve complexiteit, echter ook een basiskarakteristiek van hoogbegaafden.

Tenminste, als je de visie deelt dat hoogbegaafdheid gaat om een andere manier van zijn die tot uitdrukking komt in het voelen, denken, willen, waarnemen en doen van mensen. Aron heeft zelf een artikel geschreven waarin ze de  begrippen ‘hsp & giftedness’ onder de loep neemt.

Omdat ik geloof dat nogal wat volwassenen die zich nu hooggevoelig noemen eigenlijk hoogbegaafd zijn, kies ik om te werken vanuit het concept ‘overexcitabilities’ van Dabrowski (1902-1980), een Pools psycholoog en psychiater die begaafde jongeren en volwassenen bestudeerde. Dabrowski ontdekte dat deze mensen een grote mate van ‘overprikkelbaarheid’ deelden en beschouwde dat fenomeen gaandeweg als een aanwijzing voor een hoog ontwikkelingspotentieel. Hij noemde de ‘overexcitabilities’ een ‘tragische gift’, omdat ze een mens via crisis laten groeien naar steeds meer authenticiteit. In zijn ‘Theory of positive desintegration’ laat hij zien hoe die groei via verschillende niveaus verloopt.