Extra intelligente mensen hebben altijd de mogelijkheid om in beelden te denken.

Beelddenken is denken in beelden en gebeurtenissen. Het is een ruimtelijke manier van denken: driedimensionaal, snel en ongeordend. Als je bedenkt dat je 32 beelden per seconden kunt denken en maar 2 woorden per seconde, is het duidelijk dat in beelden denken veel sneller gaat dan in woorden denken. Beelddenkers zien de wereld met niet-talige middelen. Zij zien beelden van situaties en handelingen, waarin meerdere zaken naast elkaar zichtbaar worden, op elkaar inwerken en dan een betekenisvol geheel vormen.

In één oogopslag kunnen beelddenkers ingewikkelde situaties overzien en verbanden leggen. Ze associëren razendsnel, wat kan leiden tot hoogst originele oplossingen, hebben vaak een goed oriënteringsvermogen en zijn zeer creatief.

Klinkt mooi, alleen groeien beelddenkers op in een schoolsysteem dat vooralsnog bijna uitsluitend gericht is op gestructureerd, geordend en talig begripsdenken. Sommigen zijn zichzelf als ‘dom’ gaan beschouwen, omdat hun unieke denkstijl nooit herkend en ingezet werd. Anderen voelen zich gefrustreerd en onbegrepen, omdat ze niet in staat zijn om alles wat ze denken en weten – in die 32 beelden per seconde – over te brengen aan anderen.

Als volwassenen niet weten dat ze beelddenker zijn, niet weten wat de kracht ervan is en niet weten hoe ze ermee moeten omgaan in relatie tot begripsdenkers, leidt dat tot zelfveroordeling en/of veroordeling van de omgeving. Er zijn overigens beelddenkers die het taal- en begripsdenken kunnen toepassen als dat nodig is in een situatie. Extreem intelligente mensen beheersen het beelddenken en begripsdenken in gelijke mate.